Oogst uit eigen tuin

Gisteren vond ik deze foto in mijn mailbox. De bananenpalm zit uuh zat vol met banaantjes. Die zullen heerlijk smaken in de notorious shakes die mijn moeder fabriceert. Felix overleefde er iig zijn baan bij Wanna Dive op. En ik kon er uitstekend een eind op racen. Voedzaam en gezond dus!

Heel erg leuk de eerste vruchten uit de tuin. Er staat ook nog een papaya en waarschijnlijk een watermeloen. Dat beloofd wat!

Het LNV Kantoor

Het LNV kantoor ligt in een mooie rustige straat. De weg er naartoe vanuit het hotel is niet onaangenaam. Na het "onder"steken van de Tverskaya hetgeen een zeer drukke weg is, begint eigenlijk direct de wandeling over kleinere weggetjes. Voetpaden zijn smal en worden vaak nog smaller omdat auto's gewoon op de stoep parkeren. Dat maakt het soms onmogelijk om op de stoep te lopen en wijk je uit naar de straat. Waar je dan weer extra moet opletten dat je niet van je sokken wordt gereden door vooral grote auto's. Zo af en toe komt er een LADA voorbij crossen. Meestal redelijk vriendelijk.
Achter en tussen flatgebouwen en appartementen complexen ligt een heel netwerk van binnendoor weggetjes als ook soms verborgen stukjes groen met kleine speeltuintjes. Veel plantenbakken de vol staan met petunia's die je zowaar ook ruikt. In een tuintje dat ik elke dag passeer staat een beeldje van flamingo's in de tuin. Een klein beetje Bonaire in Moskou.
En verscholen in de bossages ligt dan het LNV-bureau.

Op het moment mis ik het fietsen heel erg. Beweging in de frisse buitenlucht een hele dag lang!! Met betrekking tot beweging, kom ik niet aan mijn trekken. Het zwembadje in het hotel is iets maar voorziet natuurlijk niet in de buiten behoefte.
We moeten snel een auto kopen! Dan kunnen we starten met buiten stedelijk schoon! We hadden een auto op het oog, maar die was net verkocht!

In Moskou dus!

Sinds 22 juni in Moskou, met een kleine onderbreking in St.Petersburg. Nou ja eigenlijk meer een start in St. Petersburg. De 23ste juni zat ik namelijk in de trein van Moskou naar het prachtige St.Petersburg.
Eigenlijk kan ik geen betere kennismaking met Rusland voorstellen. Meteen starten met een 5 uur durende treinrit. Overigens een aardige trein. Zelfs een schattig voedingspakketje en water. Gedurende de rit komen er mannetjes en vrouwtjes langs met een mandje waar bier, chips, sandwiches in liggen voor de verkoop. Ik ben de uitdaging aangegaan en het het voedselpakketje uitgeprobeerd. Je overleeft die 5 uur ruim. De soort van chocolademousereeppuddingbroodje was eigenlijk gewoon echt wel lekker ;-)
St. Petersburg vond ik mooi en lekker fris. Zuurstofrijke stad met veel water en grootse gebouwen. Zie voor foto's mijn flickr, die je ook rechts van het scherm ziet.

De Vuurtoren

Wat een prachtige plek. Eigenlijk durfde ik niet de laatste ladder niet op, maar om zo ver te komen en dan net niet helemaal naar boven te gaan... Dat is pas echt een schande. Angst overwonnen, met redelijke zeebenen stond ik boven en heb ik naast dat ik het nog steeds best eng vond, genoten van het uitzicht.

De seru Largu op

Mijn rondje richting Rincon uitgebreid met een klimmetje de seru largu op.
Meer dan 20 % zeker, wat een steile helling! Maar wat een prachtig uitzicht. Harstslag op 192, tevens max. deze rit. Bovenop de Seru Largu wacht Maria rustig. Ik ben samen met haar en mijn fiets op de foto gezet, dakzij de zelfontspanner en wat waxine kaarsjes die het toestel op de plek hielden.

grove schatting van tochtje richting Rincon

the stats:
gem hartslag 167, max 191 , gem snelheid: 28,4 max 49,4 duur 1,52 Dat is dan 6 minuten sneller dan de vorige keer. Na ieder klimmetje daal je weer terug naar ongeveer zeeniveau

aantal klimmetjes:
1. 6% ongeveer 400m
2: 14% 100m
3: 10% 50 m
4: 14% 30 m
5: 4%500 m
6: 15 % 30 m
heel even iets minder steil, net genoeg om hartslag op 180 te houden
7: 20% 30 meter
afdalen terug naar 0
8:5% 1000 m
9: 10% 50 m

Fietsen op Bonaire

OK bij Bonaire denk ik ook niet meteen aan fietsen. Maar het kan en het is prachtig!
Ik heb twee rondjes die echt schitterend zijn en die bovendien makkelijk aan elkaar geschakeld kunnen worden waardoor je een mooie afstand van 81 km kan fietsen.
Vandaag op 16 december, mijn verjaardag, ben ik richting Lac Goto gegaan. Schitterend. En bovendien prima klimmetjes. Lekker steil! Check flickr voor meer foto's.
Het was bij Karpata dat ik een groep dolfijnen zag zwemmen. Schitterend gezicht. Daarna volgde een kort maar zeer steil klimmetje eenmaal boven, liet Lac Goto zich weer van een fenomale kant zien. Het licht, het water, silhoueten van flamingo's. Het was tijd voor een korte stop. Even van dit uitzicht genieten!
De andere route, langs de zoutpannen, is al even schitterend. Geen steile klimmetjes maar wel een enorme bak wind. Nieuw element: overstekende krabben. Ik kon hem net op tijd ontwijken. Bedacht mij wel dat het een originele manier van lek rijden zou zijn.
Bonaire heeft de mogelijkheid om een lekker te kunnen racen, wel in ochtend of laatste uurtje daglicht, anders is de zon echt te fel!